مفروض نوشتار حاضر اين است كه تاكتيك‌هاي نظامي تحت تأثير عملكرد رسانه‌ها قرار گرفته؛ به‌طوري كه مي‌توان ادعا كرد رسانه‌هاي نوين انحصار اطلاعات نظامي را شكسته‌اند و محرمانگي تاكتيك‌هاي نظامي تحت تأثير اين روند كاهش يافته است. در اين شرايط، سياست‌گذاري رسانه‌ها در امور نظامي به «رقابت تصاوير»در جنگ‌هاي نظامي تبديل شده است. تأثيرگذاري رسانه‌ها بر تاكتيك‌هاي نظامي، سياست‌هاي دفاعي و خارجي از يك سو توجه سياستمداران، مقام‌هاي حكومتي، ژورناليست‌ها و دانشمندان را به خود جلب كرده است و از سوي ديگر، واقعيت‌سازي و چارچوب‌سازي اوليه جنگ و تاكتيك‌هاي نظامي توسط رسانه‌ها انجام مي‌شود. اين روش ريشه در فهم رسانه‌ها به‌عنوان مهم‌ترين واسط قدرت در سياست در جهان كنوني دارد. با اين رويكرد، سؤال اصلي نوشتار حاضر اين است كه رسانه‌ها چگونه موجب كاهش محرمانگي تاكتيك‌هاي نظامي شده‌اند؟ براي پاسخ به سؤال مطرح شده، ضمن بررسي تأثير تكامل رسانه‌ها بر پوشش خبري به‌مثابه ابزاري مؤثر بر كاهش محرمانگي تاكتيك‌هاي نظامي پرداخته و ضمن بررسي ديدگاه‌هاي موجود، به بازبيني نقش رسانه‌ها و دولت‌ها در جنگ پرداخته مي‌شود.

    نتايج حاكي از آن است كه رسانه‌هاي نوين انحصار رسانه‌اي را شكسته‌اند و محرمانگي تاكتيك‌هاي نظامي ديگر معنايي ندارد. لذا سياست‌گذاري به چيزي تبديل شده است كه بسياري از كارشناسان آن را «رقابت تصاوير» مي‌نامند.